Iazko uztailean bezala, aurtengoan ere lagun berriak egin ditut. Baina oraingoek ez daukate izen propiorik, "El Aguin" eta "Hiru Hankadun Artea" bezalakorik. Ez, aurtengoak generikoagoak izan dira, batez ere PAGOAK.
Lau egunetako txangoa egin dugu, nora eta, Bilboko bero itsaskorrari ihesi, Auritz-Burguete herrira. Haraino ere heldu da beroa; izan ere, gau batez leihoa zabal-zabal eginda egin ahal izan genuen lo hotelean. Eta lau gauetatik bitan soilik piztu behar izan zuten berogailua.
Parada egokia izan dugu irakurri eta paseatzeko. Irakurtzeko liburu bera erabili dugu esku artean, Korok gaztelaniaz ("La Caida de los Dioses") eta nik ingelesez ("The Fall of Giants"). Beste zereginari buruz, behin adin batera heltzen zarenean paseatzeko bide lehunak hobesten dituzu eta halakorik zenbat-nahi dituzu Auritz eta Orreaga aldeko basoen artean. Basoa, dena basoa, eta baso arteko bide lehun, ikusgarri eta atseginak. Basoetan nagusi, pagoa. Ez dugu topatu burua erauntsi eta lepo alboetatik adarrak botatzen dituzten pago tipiko horietakoak. Ordea, pago lerden, luze, urrunetik mehe diruditen arren enbor lodi, sendoak dituztenak ezagutu ditugu ezin konta ahala. Gozamena izan da hainbat lagun eta hain ederrak ezagutzea. Done Jakuera doazen erromesei ezker, bide politenak haiek zabaldu eta zapaldutakoak dira, bide anitz eta ikuskizun natural ugariz hornituak.
Inguruko herriek badute zer ikusi, Orreagako historia berritua, Orbaizetako historia herdoildua, Abaurregainetiko zerumugan marrazten den Pirinio urrun hunkigarriaren profila, Jaurrietako lorez betetako bakardadea eta Donibane Garaziko azoka jendetsua. Donibane bietan hautatzen hasita, nahiago eta hurbilago sentitzen dut Garazikoa Lohitzunekoa baino, agian etxekoa eta betikoa hobesten dugulako kosmopolita eta glamurrez betetakoaren aurrean.
